Hancur
13.4.13 | 0 comment(s)
Hai, Fiqah sedih sangat bile dia kate Fiqah ni jahat. Dia kate Fiqah tak back up dia. Dia kate Fiqah ni tak nak tolong dia. Fiqah dah tolong tapi cinta tak boleh dipaksa. Dia tolak awak. Awak suruh saya pujuk dia. Saya dah suruh dia slow talk dengan awak tp dia tak nak. Saya suruh dia terima awak tp dia tak nak. Saya paksa dia terima awak jgk, tp dia ttp tak nak. Mase saya paksa dia untuk terima awak hati saya pedih sngat. Kenape Fiqah buat semua ni? Fiqah buat semua ni untuk awak. Bukan untuk orang lain. Bagi saya, awak pecahkan pintu tandas sbb dia, sweet tp bg dia lain. Awak jahat, suka rosakkan benda. Setiap kali saya fikir. Betul ke ape yg aku cube buat ni? Fiqah rase mcm bodoh sbb lepaskan mcm tu saje awak pergi. Tapi Fiqah rase mungkin itu yg terbaik untuk kita. Awak dah buat keputusan, saya kene terima dan sedar akan diri sendiri. Awak mungkin bukan untuk saya tapi untuk dia. Fiqah cube buang perasaan sayang yang dah wujud sejak kite couple lagi tp susah. Saya fikir mungkin cara terbaik adalah biarkan awak dengan perempuan lain.
Kepercayaan awak pada Fiqah dah hancur. Fiqah robohkan semuanya. Fiqah penyebab semua ni berlaku. Fiqah tak guna. Fiqah yang salah. Kalau Fiqah tak sayang awak mungkin perkara ni tak akan berlaku. Mungkin awak dah dpt ape yg awak nak sbelum ni. Awak putus kwan dengan dia sbb saya. Saya punca segala-galanya. Hati saya sakit bile awak kate saya JAHAT. Sakit yang tak boleh diungkapkan sbb saya baru nak move on. Semangat move on saya dah hilang sbb awak ckp yang bukan-bukan pasal saya. Mungkin sakit hati awak tak mcm sakit hati saya. Awak dah percayakan saya tapi saya dah hancurkan dan awak kehilangan kepercayaan dia. Saya menunggu awak walaupun awak kdng-kdng cerita akan diri dia. Saya dngar cerita awak. Saya tolong awak walaupun saya rase ape yg saya buat tu bodoh dan mungkin tak akan dibuat oleh perempuan lain. Saya sayangkan awak, saya nak awak bahgian walaupun saya merana. Maafkan saya kerana dah hncurkan kepercayaan awak terhdp saya. Assalamualaikum.
